ഏതോ ഒരുവളെക്കുറിച്ച്

കഴിഞ്ഞു പോയ വർഷത്തിൽ,
മേഘങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പിളർന്ന്,
പ്രളയജലം നഗരത്തെ വിഴുങ്ങിയ നാളിൽ,
ഒഴുക്കിലൊലിച്ചു പോയ ഒരുവളുണ്ട്....

ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്താൻ വശമില്ലാത്തവൾ..

കുട്ടിക്കാലത്ത്, സ്നേഹസാമ്രാജ്യത്തിലെ റാണിയായിരുന്നവൾ
അലച്ചാർത്തു നിന്ന ആഷാഢത്തിലെ ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ
പൂമുഖത്ത് ചവിട്ടുപടിയോളം വെള്ളം കയറുന്നതിനൊപ്പം
അവളും കയറിക്കയറി വന്നു.
ഇരിക്കാനിട്ടു കൊടുത്തതിൽ ഇരിക്കാതെ,
ഒരു കടും കാപ്പിക്ക് കൈ നീട്ടി,,,

മെലിഞ്ഞ, അസ്ഥികളിൽ നിന്ന്
കണ്ണീരൊട്ടിയ വിരലുകളിൽ നിന്ന്
ചിത്രകാരന്റെ ഭാര്യ, ചിത്രകാരന്റെ ഭാര്യ
എന്നു ഞാനുറപ്പിച്ചു....

സ്നേഹത്തിനർപ്പിക്കാൻ കാതുകളില്ലാത്ത ചിത്രകാരൻ..

മരിച്ചവൾക്ക് ഇവിടെ ഇടമില്ലെന്ന്
കടുംകാപ്പി കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു
പിഴച്ചവൾ തന്നെ മരിച്ചവൾ എന്ന് അമ്മ തിരുത്തി..

പാവം, പാവം,
എന്നുള്ളിനുള്ളിൽ ആരോ നിലവിളിക്കവേ
ഒറ്റയായവൾ,,,,,
ആരിൽനിന്നും ഒന്നുമെടുക്കാനറിയാത്തവൾ,
പതിയേ പടിയിറങ്ങിപ്പോയി ….

എന്റെ ഭർത്താവ് പിറുപിറുത്തു
അവളുടെ പേരിന്റെ അർത്ഥം രാത്രിയെന്നാണ്, രാത്രിയെന്നാണ്
നാത്തൂന്മാർ രണ്ടുപേരും പ.റഞ്ഞു
അല്ല, അത് ബിന്ദുവോ എലിസബത്തോ ആണെന്ന്...
ഏതായാലും എന്റെ പേരും അവരുടെ പേരും അവർ പറഞ്ഞില്ല